Ekim5
Seni o kadar çok seviyorum ki, sevgimin boyutunu şarkılarla anlamaya çalışıyorum. Karşılaştırıyorum kendimi şarkılardaki aşıklarla. Bazen “Yok bu gerçekten sevmiyor”, bazen de “Ah! İşte ben böyle sevmeliyim” diyorum. Sonra o yosun gözlerin düşüyor aklıma. Derinliklerinde kayboluyorum. Oynat düğmesine basıyorum mp3 çalarımın. Şarkının akışına bırakıyorum kendimi. Gözlerinin derinliklerinden hiç mi hiç ayrılmak istemiyorum…
“Sen yanımda ama ben hasretlerde
Söyleyemem derdimi istesem de
Anlasana kaderim ellerinde
Sus yüreğim söyleme
Gözlerinin derinliğinde kayboldum gel kurtar beni…
Aşk gördüğüm en güzel düş bir tek sen uyandır beni” derken “Oğlum uyan hadi okula geç kalacaksın” sesiyle uyanıyorum. Yüzümde memnuniyetsiz bir ifadeyle yatağımdan doğruluyorum. Hazırlanıp okula gidiyorum.
İlk ders Fizik… Allah’ım bu ne kadar sıkıcı bir derstir. Resmen ıstırap? Yeni aldığım kulaklığımı takıyorum ve vücuduma dünden kalan borcumu ödemek üzere koyuyorum kafamı masaya. Tabiî ki “İki keklik” türküsü çalmalı. Söyleyen Erkan Oğur, eşlik eden ben, söylediğim ise sen olmalısın. Yoksa ne anlamı kalırdı… Sen olmasaydın başka şeylerinde anlamı olmazdı ya neyse…
“İki keklik bir derede imanım da ötüyor
Ötmede keklik benim derdim artıyor, sana hayran
Emine hanım konyak içmiş karyolada yatıyor
Yazması oyalı kundurası boyalı yar benim olsa
Uzunda geceler dilim yari heceler yar benim olsa”
Tüylerim ürperiyor. Yazarı böyle duygular yaşadığından dolayı takdir ederken uykumda yari hecelemeyen dilime veryansın ediyorum.
Sen daha çok sevmelisin
diyorum kendime. Haykırmalısın yâri uzun gecelerde…
O sırada ilk buluşmamız aklıma geldi.
Buluşmaya gelirkenki endişelerim, tarifsiz heyecanım aklıma geldi.
Hayallerimdeki prensesim, kusursuzum, herbişeyim demiştim seni gördüğümde. Ama öyle değilsen diye düşünmüştüm. Ben seni ilk görüşte sevdim. İlk görüşte de sevgimi olur yahu diyenlere de… Bu sorunun muhatabı ben değilim. Kalbime sorun. Cevabı işitirseniz ne âlâ. Bu sorunu birazda şuna benzetiyorum. Allah var mıdır? Bir şeyin olmadığının ispat edilmesi gerekmezdi? Bende böyle diyorum. Peki ilk görüşte aşkın olmadığını ispat edin… Ben var diyorum. Yaşadım diyorum. Yaşadığım duyguları, onu gördüğümde saçmalaşan hareketlerimde canlı şahitlerimdir. Hadi olmadığını ispat edin…
Ama o ben olmaz diyenlere inat ilk görüşte sevmiştim! İlk görüşte geçer notu vermişti kalp gümrüğüm. Kurtulmuştu prangalarından duygularım ve Emel sevgisiyle dolmuştu gönlüm. Artık tek emelim olmuştu seni sevmek.
Çekingenliğimiz aklıma geliyor. Biraz güneşin sıcaklığından birazda utangaçlığından pembeleşen yanakların aklıma geliyor. Özne, yüklem tümleçlerin birbirine karıştığı, sırasını şaşırdığı kuralsız cümlelerim aklıma geliyor. Başkasına karşı çok rahat olan dilimin sana geldiğinde zorlandığını hatırlıyorum. Kelimeler çıkmak bilmiyordu ağzımdan. Titreşmiyordu ses tellerim. Sadece sen konuşsan da ben bir ömür boyu dinlesem diyordum. Dedim ya seni gördüğümde ne özne kalmıştı ne yüklem. Tek özne vardı, o da sendin!
Seni gördüğümde vücudumda gerçekleşen anlamsız tepkimeler silsilesi aklıma geliyor. Kalbimin ritminden eser kalmayışını, saçma sapan atışlarını hatırlıyorum ve yüzümdeki şaşkın tebessümü…
Sessiz kalışlarımızı hatırlıyorum. Tam susmuşken ikimizin aynı anda konuşması.. Önce sen söyle deyişimiz… Ben senin yanındayken sessiz kalmayı da sevdim.
Güzelliğini tarif etmede kelimeler aciz kalır. Kelimeler yetse ben aciz kalırım. Acizim işte affet. Tanımlayamıyorum. İfade edemiyorum güzelliğini…
Hatırlar mısın ?. “Kalbim seni çok sevdi. O yosun gözlerini mi?, güzelim saçlarını mı?, o bakmaya doyamadığım yüzünü mü? gülümseyişini mi? yoksa kalbini mi sevdi? bilmiyorum” demiştim. Halâ kalbime soruyorum. Neydi sevdiğin kalbim? diyorum. Aklımdan biran olsun gitmeyen sen o an daha da belirginleşiyorsun ve kalbim sadece hızlanıyor, hızlanıyor, hızlanıyor… Adeta, Seviyorum işte! diyor. Sev be kalbim sana da sevmek yakışır…
Yazıma Müşfik Kenter’in çok sevdiğim sözüyle son vermek istiyorum. “Aşık, keşke yerine daima İyi ki diyendir” Sevgini bir nakkaş misali kalbime işleyen Allah’a ne kadar şükretsem azdır.
İyi ki varsın!!!
Eyüp DERDİYOK
